Pats verzenden...................

Liever een vechtouder dan geen ouder aldus Gerwin van der Werf, muziek docent en columnist in Trouw. HAVO is allang geen uitdaging meer lees ik in dezelfde krant.
Het doet mij aan een voorval van enkele jaren geleden denken.

Oudste heeft een leuke huiswerkopdracht voor Natuurkunde. Winegums maken. Wanneer je de opdracht maakt krijg je 1 bonuspunt op de toets over het hoofdstuk. Wij maken er een leuk middagje kokkerellen van. De ingrediënten zijn makkelijk aan te schaffen, het recept daar en tegen is niet zo eenvoudig. Er staan 2 pannen op het vuur die tegelijkertijd de juiste temperatuur moeten hebben om samen gevoegd te kunnen worden. Ondertussen wordt in een derde kom zorgvuldig de honing afgewogen. Na het mengen schenkt oudste het voorzichtig in een zeevruchten ijsblokjes vorm. De rest strijken we uit op de bakplaat zodat er voor iedereen een blokje is om te proeven. Trots gaat hij naar school met een trommel vol rood glimmende winegums. Gedesillusioneerd komt hij aan het eind van de middag terug. Ik krijg er geen punt bij. Geen punt erbij?

De docent vond ze niet lekker…..Pardon, deze moeder knalt bijna uit elkaar. Hoeveel kinderen hadden winegums gemaakt vraag ik. Alleen Tim, die krijgt er ook geen punt bij ze waren kleverig. Jullie hadden elk 2 punten moeten krijgen alleen al omdat je de moeite hebt genomen om ze te maken! Eigenlijk wil ik meteen in de pen klimmen, ik beheers me,  we wachten de toets af. Twee weken later krijgt hij de toets terug,  geen punt erbij. Ik spring achter mijn laptop, welke achterlijke docent gaat zo om met zijn pupillen. Ik prijs de beste man eerst de hemel in, wat een voorrecht om les te mogen geven met zulk prachtig lesmateriaal. Met deze boeken kun je de leerlingen inspireren voor het vak Natuurkunde. En dan barst ik los. Over smaak valt niet te twisten, de honing die wij gekozen hebben was de goedkoopste omdat ik geen 4 euro over heb voor een pot honing. De wegingen zouden niet kloppen? Beste meneer ik werk al tig jaar als apothekersassistente, ik heb al zijn wegingen gecontroleerd. Wat ontzettend jammer dat u deze 2 leerlingen geen 2 bonuspunten hebt gegeven omdat ze de moeite hebben genomen om een hele zondagmiddag in de keuken door te brengen voor deze opdracht. Wellicht had dat andere leerlingen gemotiveerd om de volgende keer hun stinkende best te doen.

Ik ga ervan uit dat de punt er alsnog bij  komt, ik hoor graag van u.

Pats verzenden……per omgaande krijg ik bericht terug, inderdaad over smaak valt niet te twisten, inderdaad we werken uit prachtige boeken. Ik heb vast mijn dag niet gehad , dit had niet mogen gebeuren. Staat u mij toe dat ik beide jongens morgen excuses maak en de punt alsnog geef. Wilt u niet tegen de jongens zeggen dat u gemaild hebt……..

Volgens mij valt het met de lesstof van de HAVO wel mee het is maar wat je ermee doet vind deze ………..

Later M@rina!

Recept Winegums

Je heb het volgende nodig: water - gelatine - poeder van trilpudding (Trix) - suiker - honing - vruchtensiroop 

Doe het volgende in een pan: 4 eetlepels water, 30 gram gelatine en 10 gram Trix. Verwarm alles heel voorzichtig. Het mag niet koken.
In een andere pan doe je 2,5 eetlepel water en 5 eetlepels suiker. Voeg vruchtensiroop toe voor de smaak en de kleur. Verwarm het voorzichtig. Zodra het kookt de pan van het vuur nemen en de inhoud uit deze pan in de andere pan gieten. Doe er ook nog een half kopje (96 g) honing bij. Nu alles heel goed roeren. Giet kleine beetjes van het mengsel op aluminiumfolie of in een vorm. Laat de winegums een tijdje "uitharden". 

Ik ben ook even de weg kwijt.............

Wat een perikelen rond Sinterklaas dit jaar, de lol is er een beetje af. Een heel jaar hadden wij de tijd om op een volwassen manier afspraken met elkaar te maken zodat het Sinterklaas feest 2014 voor iedereen leuk en gezellig had kunnen zijn. Want laten we wel zijn het moet voor iedereen een gezellige tijd zijn. Het mag niet voor de één een groot feest zijn en voor de ander een verdrietige déjà vu .

Eigenlijk wilde ik het er niet over hebben en al helemaal niet in de minuutvanmarina. In geen geval wil ik mensen kwetsen of beledigen. Waarom maken wij het onszelf zo moeilijk. Het niet naar elkaar luisteren en koppig vasthouden aan gewoontes zorgt ervoor dat de emoties hoog oplopen. Met wie we het ook eens zijn, het afgelopen weekend hebben heel wat volwassenen zich gedragen als een stel kleine kinderen.

Vrolijke boel!

Het lijkt zo simpel, vervang de zwarte pieten door de Jantjes.
Sint en de Jantjes.
En de Jantjes mogen zelf een kleurtje kiezen passend  bij hun pakje zodat het een vrolijke kleurenboel wordt. Tenminste ik neem aan dat de kostuums mogen blijven en een beetje onherkenbaar houdt het spannend.

Jaren geleden ontmoette ik Sinterklaas bij Nip (Blokker) in Staphorst. Ik herinner mij een lange koker winkel waarin achterin op een grote troon de goede Sint zat. Aan weerszijden een Zwarte Piet. Ze waren in mijn ogen groot en hadden rare verdraaide stemmen. Spannend vond ik het. Het werd mij te veel toen ik ontdekte dat de ene Piet de schoenen aan had van mijn allerliefste Tante Netty. Al brullend rende ik de winkel uit, snikkend bracht ik uit; het is tante Netty.

Later gingen wij naar de intocht in Meppel. De Sint kwam aan met de boot en ging verder op het paard. Overal dansten vrolijke zwarte Pieten. Wat minder vond ik de schildwachten met enorme gewaden, een puntbaard en speer. Ze liepen mee om de orde te bewaken. Toen ik met mijn eigen kroost naar de intocht ging kreeg ik nog rillingen van deze schildwachten.

Een herinnering, een traditie. De kinderen die het afgelopen weekend in Gouda de Sint hebben binnen gehaald hebben later een bizarre herinnering aan een traditie. Als 3 jarig menneke met een mijter op je koppie wordt je voor van alles en nog wat uit gemaakt.

Politie te paard in plaats van Sint te paard, wie is hier nu de weg kwijt.

Piet by Piet

Het is allemaal behoorlijk verwarrend. Vanmorgen bij de kassa keek ik geschrokken naar het inpakpapier. Pietjes zoals we ze niet meer willen.  Hoe zit het met actievoeders die in hun dagelijkse leven achter de kassa staan? Hebben ze alternatief inpakpapier of staken ze?

In de stad zien we nauwelijks Sint versieringen, behalve deze Piet bij Piet.

De lol is er een beetje af zo.

Voor 6 december “Piet” graag op de agenda zodat Sinterklaas feest 2015 voor iedereen leuk en gezellig is.

Ik ben ook even de weg kwijt…………………..

Later M@rina!

Een zwerftocht door Amsterdam....

Eindelijk is het zover. Al sinds haar 5^de is een bezoek aan Het Zwanenmeer een grote wens van jongste. Afgelopen verjaardag kreeg ze het cadeau van ons omdat wij toen bijna zeker wisten dat ze na de zomer een inwoonster van Amsterdam zou zijn.

Rond het middaguur pak ik mijn trolley en ga met de trein richting de hoofdstad. Als alles mee zit, kom ik rond 4 uur bij haar aan. Dan hebben we ruim de tijd om ons leukste jurkje aan te trekken, de make-up bij te werken en ergens een hapje te gaan eten.

Het Nationale Ballet

Ik ben verdiept in mijn boek wanneer de trein vlak voor Amsterdam Centraal flink snelheid gaat minderen. Hij gaat bijna stapvoets zodat ik de stronkjes boerenkool op de volkstuintjes kan tellen. Voor de lol Whatsap ik oudste; gaat de trein altijd zo langzaam, het is genieten tussen de volkstuintjes.
Oeps we staan stil.

Wij horen een stem door de intercom zeggen dat de trein zonder duidelijke reden moet stoppen voor een rood stopsignaal. Per omgaande krijg ik een Whatsapp terug; Mama is weer met de trein, geniet van de volkstuinen, wisselstoring tot minstens 18.00 uur. Dat hoop ik niet, dat heeft hij vast mis. Ik gooi het in de groep; mijn zoon stuurt mij een bericht dat wij hier tot minstens 18.00 uur stil staan. Een man van middelbare leeftijd reageert met een zucht, u zoon heeft ongetwijfeld gelijk, reizigers weten het meestal eerder dan het NS personeel.

Ah de stem; Beste reizigers, wij mogen Weesp stapvoets binnen rijden zodat u eventueel een frisse neus kunt halen.

De ervaren reizigers zien de bui al hangen en gaan koffie en vooral veel snoep halen om de komende uren te overleven. Ik begin mij zorgen te maken of ik nog in de gelegenheid ben om mijn leukste jurkje aan te trekken voordat wij op stap gaan. Twee meiden hebben een nood route voor mij uit gestippeld met de bus, metro en tram zodat ik op tijd bij jongste ben. Nu heb ik wel sinds kort een ov chip kaart maar ik ben nog lang geen ervaren reiziger. Gaan jullie ook naar Amsterdam, heel fijn, dan waggel ik voorlopig achter jullie aan.

Ze bellen met een collega waar ze om 4 uur een vergadering mee hebben.

Opnieuw de stem; Helaas deze trein reist niet verder, u kunt u geld terug vragen...

Wat nu, wanneer ik de trein wil verlaten gebaren de vriendelijke meiden dat ik even moet wachten. Lieve collega is onderweg, er is 1 plekje over in de auto, je mag met ons mee. Wat ben ik blij met deze reddende engelen. We verlaten het overvolle perron en de lange rij wachtenden voor de gratis koffie.
Met mijn trolley op schoot sjees ik mee door Amsterdam. Hoe kan ik ze bedanken? Ik weet het! Ik rits mijn trolley open en pak de 3 boeken die ik uit de Mini BI-EB bers had mee genomen voor een zwerftocht door Amsterdam.

Lieve meiden, veel lees plezier, super bedankt! Het is allemaal goed komen!
Later M@rina!

Dat is zo'n gezonde Miep.......

De verkoop van energiedrankjes aan kinderen jonger dan 13 jaar zou verboden moeten worden stond afgelopen maandag in de krant. Het duurt niet lang of het artikel is trending topic op Facebook. Later op de dag wordt ik door jongste getagged in het artikel op Facebook met een smiley.

Het zal een jaar of 7 geleden zijn. Jongste is jarig. Samen met haar doe ik de voordeur open voor de visite. Op de stoep staat een kartonnen tree met blikjes energie drank. We kijken elkaar verbaasd aan en vragen ons af wie dit hier heeft neer gezet. Dat kan er maar 1 zijn. Oudste is de boel aan het stangen. Deze moeder is namelijk fel tegen deze ongezonde mieren zoete drankjes.  Nadat schoonzusje mij een anti-filmpje van Radar had laten zien, was ik helemaal overtuigd deze zooi komt er bij ons niet in.Wij doen net of we de blikjes niet hebben gezien en doen de voordeur weer dicht. Het staat er niet echt handig en het roept steeds vragen op bij visite die binnen komt. We schuiven het uit het zicht onder het bankje voor het huis.We zijn de blikjes allang weer vergeten als we aan de koffie en taart zitten als oudste binnen komt stuiteren. Is er een pakje bezorgd? Nee, er is niks bezorgd, verwacht je iets? Is er niks bezorgd, niet een soort van doos of zo vraagt hij opnieuw. Stond er niks bij de voordeur? Oohhh dat bedoel je, was dat van jou. Een lol dat hij heeft. Waar is dat nu, mag ik er één. Dat denk ik niet, je weet best dat ik die zooi niet in huis wil hebben. Ik hoop dat je het bonnetje nog hebt dan kun je het terug brengen en anders gooi je het maar in de grijze container. Oma is erg nieuwsgierig en is ondertussen op onderzoek uit gegaan. Ze komt terug met een blikje. Ze wilde het altijd al eens proeven. Dat lijkt me nu geen goed idee. Oudste ziet de bui al hangen en laat het onderwerp rusten voor een stuk taart.

Wanneer ik de dag erna aan het werk ben krijg ik van oudste een sms. De blikjes heb ik met winst verkocht aan W. De Aldi had ze niet goed aan geslagen. Ik sms terug dat ik er niks mee te maken wil hebben en  geen gezeur met zijn moeder wil. Dezelfde week staat zijn moeder aan de balie en begint over de aankoop van haar zoon. Ik zei al tegen mijn zoon die mag hij natuurlijk niet hebben van zijn moeder dat is zo’n gezonde Miep. Hij moet ze delen met zijn broertje. Nog geen week later hoor ik dat de blikjes alsnog in de container zijn beland. Na het nuttigen van een blikje energie drank stuiterden ze door het huis en sloegen ze elkaar de schedel in. Deze gezonde Miep is zo gek nog niet. De discussie laait weer even op in Huize Marina, wat is er nou leuker dan op maandagmorgen je moeder te stangen.

Later M@rina!

Als mijn haar maar goed zit!

Voordat ik het weer vergeet probeer ik bij de kapper online een afspraak te maken voor manlief. Ze hebben een nieuw programma waardoor de afspraak snel is geplaatst. Zaterdagochtend 9 uur, daar is hij niet blij mee, dat wordt niet uitslapen. Ik klik op bevestigen en scrol naar beneden. Ik zie het smoelen boek van de kapsters voorbij komen. Wanneer ik op vaste kapster klik zie ik dat ze om 12 uur ook nog ruimte heeft. Dat is beter. Hoe verander ik dat, dus niet, ik krijg twee sms-jes voor twee afspraken. Helaas iets te snel op bevestigen gedrukt.

Na de zomervakantie ben ik ruim twee weken bezig geweest om een afspraak voor manlief te plannen. Zo net na de vakantie wil iedereen nog even naar de kapper voordat het echte leven weer begint. Ondanks de ruime openingstijden lukt het mij niet, manlief is of heel laat thuis of gaat meteen door naar een vergadering. Het is alweer donderdag voordat ik er erg in heb en ze zitten vol tot zaterdag eind van de middag. Aan het begin van de nieuwe week probeer ik direct online een afspraak te plaatsen.
Via sms krijg ik een inlogcode voor het afspraak systeem.

Nieuw programma, werkt lekker snel!

Ik doorloop het programma; Dames of Heren, knippen, tondeuse, door wie wil je geknipt worden en op welk tijdstip. Even wachten. Sorry op dat tijdstip is er geen plaats meer. We beginnen opnieuw op een ander tijdstip……even wachten, sorry op dat tijdstip……drie keer scheepsrecht……even wachten, sorry op dat…….Ik ga toch niet alle kapsters en uren bij langs voor dat ik beet heb. Ik WhatsApp manlief dat zijn kapper het super druk heeft of hij eventueel naar een andere kapsalon wil. Manlief heeft geen bezwaar als het haar er maar af gaat het weekend. Ik ben het online proberen spuugzat en fiets er wel heen. Wat een geluk, zaterdag om twee uur is er nog plek. Ik WhatsApp de afspraak door; Twee uur Kapper X.

Wanneer manlief zaterdag na ruim drie kwartier terug komt vraag ik me af waar ze zo lang mee bezig is geweest. Ik stond niet in het boek. Je had toch gereserveerd. Ze kon me nergens vinden, je weet wel, die ene, dat blonde meisje, je kent haar wel. Geen idee we je bedoelt, ik stond erbij toen ze de afspraak noteerde. Raar verhaal. Dat er dan tijd was, vandaar dat het zolang duurde. Nou dat valt toch wel mee, ik moest toch ook nog terug lopen. Dat is ver ze zitten om de hoek. Welk meisje bedoel je eigenlijk? Naomi? Ja die! Er begint mij iets te dagen. Dan ben je naar mijn kapsalon geweest. Dat moest toch ook. Je vroeg of ik eventueel naar een ander wilde. Ik heb je toch een berichtje gestuurd; Toch gelukt, om twee uur kapper X.  Ik heb alleen twee uur gelezen. Jij bent lekker bij Kapper X kom je niet op dagen en bij mijn kapsalon vragen ze zich nu af wie de afspraken niet goed noteert. Als mijn haar maar goed zit! Sorry dames!

Later M@rina!

Weg ermee! Niet meer naar kijken!

Het is denk ik niet alleen bij Huize Marina het geval dat opruimen vaak betekend stapeltjes maken en verschuiven van a naar b. Of bij onverwachte visite gauw zo’n stapeltje achter een kastdeurtje verstoppen. Nog erger, de kamer is keurig opgeruimd maar nu moet je slalommen op de trap om veilig boven te komen. Vriendin heeft een goede tip, alles wat je tegen komt wat binnen een minuut opgeruimd kan worden, meteen doen. Er zit wat in.

Afgelopen zaterdag begon hier de dag met een hoop gemopper van manlief over de troep die iedereen om zich heen had verzamelt. Geen minuten werk meer. De mannen hadden het hoogste woord. De wasmand die in de weg stond, de buxus die nog voor de winter gedaan moest worden, de bonnetjes administratie die ik best op volgorde kon leggen. Zeer onterecht vond ik. Van oudste komt de jas meestal niet verder dan de keukenstoel en het gereedschap wat manlief 6 weken geleden gebruikt heeft bij de verhuizing staat ook nog steeds voor de stelling. Ik kan niet zo heel goed tegen dat gezeur. Bovendien is iedereen hier nog al gehecht aan zijn spullen en mag er doorgaans niets weg gegooid worden.

De laatste klus....vooral weggooien...

Als hoofd van de huishouding  ruim ik nogal eens wat achter iemands kont op. Het varieert van een onderbroek naast de wasmand tot de enorme kleding berg op de stoelen.  Ik heb genoeg van het gemopper en ga de boodschappen doen. Ik roep naar de mannen dat als het gereedschap opgeruimd is en mijn vogelhuisje op is gehangen ik het kantoor voor ze uit sop. Geruisloos verdwijnen ze in kantoor en gaan verder achter de computer. Bij thuiskomst zie ik twee verhitte gezichten, de garage staat open en er wordt druk gesorteerd. Naast de grijze container ligt een enorme berg met o.a. afgeschreven elektrische apparaten. Dozen worden verscheurd en in de papiercontainer gegooid.

Tja ik kan nu niet achter blijven. Ik ruim de boodschappen op en begin met de kranten op de keukentafel.Glas naar de glasbak, was in de machine. Weg ermee! Niet meer naar kijken roepen we om de haverklap. Er komt weer ruimte voor de fietsen. De knutsel tafel is weer zichtbaar, de schroefjes liggen weer bij de schroefjes en de tangen bij de tangen. We krijgen er lol in. De auto ligt vol met spullen voor de vuilstort. Ik fiets met een lading kleding naar de kringloop en de container's puilen ondertussen uit. Het opruim hormoon doet goed zijn werk! De stofzuiger en de sopdoek vliegen door het kantoor, ik moet toegeven, manlief had gelijk er lag ook van mij troep her en der verspreid door het kantoor.
Nu de laatste klus, de papierwinkel  uitzoeken, alles weer keurig op volgorde in de mapjes. En vooral heel veel weggooien. Wat een ruimte weer, niet alleen in de kast, maar vooral ook weer in mijn hoofd.

Zo’n aanval van opruimwoede is zo gek nog niet!

Later M@rina!

Ze krijgen een herkansing

Zo’n twee week geleden slenterde ik even over de “Biologische markt PUUR uit de Regio”. Een markt met alleen pure en regionale producten. Bij de Wereldwinkel ga ik overstag, de allernieuwste Tony’s Chocolonely gaat mee in de tas. Bij een jeugdig biologische boertje koop ik pompoenen. Molen de “De Weert” heeft een pak kruidkoekmix en pannenkoekmeel in de aanbieding voor 3 euro. Dat gaat ook mee.

Dit ruikt heel wat beter!

Thuis gekomen pak ik mijn koopwaar uit en snuif de heerlijke koekkruiden op. Manlief lijkt het een goed idee dat ik meteen aan het bakken sla. De twee pakjes staan te wachten op de keukentafel tot ik de bak spullen bij elkaar heb gezocht. Het recept is een makkie; 50 gram margarine laten smelten in 400 ml warme melk. Voeg een ei en een mespuntje zout toe en mixen maar. Langzaam begin ik te mixen. Wat een taaie bende, het kruipt via de deeghaken omhoog de mixer in. De motor wordt mega heet. De deeghaken vallen uit veiligheid automatische uit de mixer. Raar deegje. Met de pannenlikker haal ik het beslag van de haken en de kom en begin voorzichtig opnieuw te mixen. Het ruikt een beetje weeïg. Dit ruikt en proeft niet naar kruidkoek. Wat doe ik fout.  Het kaartje van de pannenkoekenmeel is er in de tas vanaf gegaan, het kaartje van de kruidkoekmix heb ik er zelf afgehaald. Ze stonden net naast elkaar op tafel. Ik vraag manlief om mee te denken. Hij vraagt of beide pakken het zelfde gewicht hebben. Hoe moet ik dat nou weten. Wat staat er dan op het kaartje? Ah ik zie het; de pannenkoekenmeel weegt 500 gram en de kruidkoekmix 700 gram. Het pak op tafel weegt 700 gram.

Ik zit de pannenkoekenmeel met de ingrediënten voor de kruidkoek te mixen. Geen wonder dat het 1 grote taaie vieze smeer bende aan het worden is. Wanneer ik nu 600 ml melk, 2 eieren en een theelepeltje zout toevoeg heb ik volgens mij het pannenkoekenbeslag. De 4 eetlepels zonnebloemolie laat ik achterwege er zit tenslotte al 50 gram margarine in. We gooien alles over in een grotere kom, ontdoen het aanrecht van de kleverige deegmassa en ik ga opnieuw mixen. Het blijft een erg stevig beslag. Na twee pannenkoeken zit oudste prop vol, normaal eet hij minstens 5 pannenkoeken.  De 50 gram margarine is de boosdoener. Alsnog gaat alles door de gootsteen. Ik voel me schuldig tegen over de dames van de Pure markt. Het is mijn fout, zaterdag haal ik nieuwe, ze krijgen een herkansing.
Later M@rina!