Aftellen kan beginnen.......

Rond de herfstvakantie zakt oudste door zijn bed, niet dat hij zo’n slecht bed had, integendeel. Er zijn alleen veel mogelijkheden om in je bed te stappen. Vol enthousiasme begonnen wij 17 jaar geleden aan het Flexa concept. Een hoogslaper met een bureau en een dwars bed voor logee. Niet wetende dat ons 3 jarige smurfje in no time een lengte meet van 1.85. Met een beetje lengte is een hoogslaper niet handig. Via een smal trappetje klim je naar boven waar je onhandig moet draaien om op het bed terecht te komen. Voordat je het weet zit je met je puber lijf klem en moet je je benen nog over de hoge bedrand zien te zwaaien. Deze move maakte zoonlief jaren om te kunnen slapen. De hoogslaper wordt een laagslaper. Oudste neemt nu een aanloop alvorens hij op het bed beland. Daar is de lattenbodem niet tegen bestand. Na de zoveelste sprong volgt een enorme klap, daar lag oudste tussen het ledikant met matras en al op de grond. We gaan op zoek naar een paar stevige hoekijzers en een degelijke lattenbodem. Het uiterlijk van Flexa met een robuust innerlijk, tenminste dat dachten wij. Oudste groeit door en krijgt de body van een stevige kerel. Nu het bed extra stevig is denkt oudste waarschijnlijk dat het niet meer uitmaakt.

Leuk plaatje toch?

Het bed in springen gaat soms gepaard met grof geweld. Zo nu en dan horen wij een latje breken. Net voor de Herfstvakantie horen wij opnieuw een enorme knal, oudste ligt weer tussen de planken op de grond. Ik ben er klaar mee en sloop het bed uit elkaar. De komende tijd bivakkeert hij armoedig op het matras. Een latten bodem is niet geschikt voor oudste we moeten op zoek naar een boxspring. Ik doe vooronderzoek. Verkoper is het helemaal met mij eens. Geen spiraal of lattenbodem, een degelijke boxspring zou een uitstekende keus zijn. Ik maak een fotootje van het geschikte bed met een aantrekkelijke prijs en breng mijn mannen op de hoogte van mijn vondst. Afgelopen maandag wilde ik de bezem door het huis halen wanneer blijkt dat de mannen de boxspring juist nu willen bekijken. Ik ga op stap met mannen in kluskleren inclusief modder aan de wandelschoenen van de kerstwandeling. Volgens manlief is het een kwestie van kijken, voelen en kopen. In 1 oog opslag keurt manlief het bed af, hoezo boxspring, onder het matras zit een lattenbodem, de slechtste in zijn soort. Heb ik daar mijn mannen voor opgetrommeld. We verlaten gauw Interieurwereld en gaan op zoek naar Beter Bed. Die heeft betere tijden gekend, het pand staat leeg. We schieten de snelweg op richting Home Center. Gelukkig bedden genoeg. Oudste probeert matrassen en ik ren met een plastic matje achter hem aan om het zand van de Kerstwandeling op te vangen. De verkoper bekijkt ons en vraagt of een aanbetaling ook een probleem is. Het bed is niet op voorraad begrijp ik hieruit……Nee mevrouw, u moet rekenen op 8 tot 10 weken levertijd. Nog even doorbijten dus, het aftellen kan beginnen……

Later M@rina!

Kerstmenu van Trouw; ganzelever, tongscharfilet, duinvoetjes, druivenpitolie, parelgort, fenegriekzaden......

Op de voorpagina staat vandaag “Het kerstmenu van Trouw”, met op zich een prachtige foto van een gans in een bruine aardewerken ovenschaal met zijn lange nek om zich heen gevouwen. Er staat waarschijnlijk Gans op het kerstmenu. Ik denk dat deze foto vandaag heel wat reacties bij de lezer los maakt. Ik blader verder naar de verdieping en wordt opgeschrikt door de foto nu pagina groot. Zijn kleine kraaloogjes maken mij een beetje verdrietig.

Een kerstmenu moet iets luxueus uitstralen, vindt chefkok Bas Cloo. Kijk eerst naar de groenten. Bas is namelijk initiatiefnemer van Dutch Cuisine. Daarin wordt gezocht naar eerherstel van de Nederlandse keuken. Ik denk dat dat zoiets is als de vergeten groenten Postelein en Pastinaak.

Ik lees het artikel verder want ik wil natuurlijk met Kerst graag iets luxueus op tafel zetten. Samen met een mooi gedekte tafel en de mensjes om mij heen die mij lief zijn is kerst toch fantastische.

Behalve iets luxueus lees ik een eindje verderop heeft Trouw ook gevraagd aan de chefkok om een duurzaam kerstmenu samen te stellen. Prachtige foto’s van heerlijkheden krijg ik te zien. Voor het 4 gangen menu ben ik ongeveer 50 verschillende soorten ingrediënten nodig. Gezien de duurzaamheid en de exclusiviteit van de producten moet ik naar zeker 6 verschillende winkels. Ik moet namelijk naar de betere viswinkel voor tongscharfilet, naar de betere groenteman voor duinvoetjes (koningsoesterzwam) naar de natuurwinkel voor vegetarische gelatine en dan moet ik niet vergeten daar ook meteen de belugalinzen te kopen (absoluut geen andere linzen, die worden zacht wat niet de bedoeling is.) De warme risotto moet in een ring stevig aangedrukt worden, de ring kan ik kopen bij een kookwinkel. Ik ben 350 gram ganzenborst met vet nodig. Waar koop ik Gans, bij de Poelier of had ik dat al een maand geleden moeten bestellen. Dan zie ik nog een aantal kruiden die alleen te koop zijn bij een toko. En ik moet nog langs de slager voor 1 ons grove bloedworst. Dan hoop ik dat ik de rest van de 35 ingrediënten kan vinden bij mijn vaste supermarkt.  

Ik lees globaal de bereidingswijze door en bereken hoeveel uur ik met dit kerstmenu de kerstdagen in de keuken sta te zwoegen en te zweten. Nu vraagt Trouw aan de lezer Wat vindt u van dit kerstmenu? Gaat u het maken, of juist niet? Nog tips misschien? Wat denkt Trouw nu eigenlijk zelf. Dat wij allemaal een beetje gek geworden zijn. Dat wij uren van winkel naar winkel gaan sjezen om al deze ingewikkelde ingrediënten op te sporen. Vervolgens uren in de keuken gaan staat voor een duurzaam en luxueus menu? Wat gaat dit eigenlijk allemaal kosten? Natuurlijk gaat een normaal mens dat niet doen.

Ik ben eruit we gaan net zoals voorgaande jaren “klein burgerlijk” gezellig gourmetten. Ondertussen kunnen we gezellig bijkletsen.

Trouw wil een tip? Ga ook lekker gourmetten hou je geld, tijd en energie over om gezellig bij te kletsen, een film te kijken, naar de kerk te gaan of gewoon ff niks doen!

Later M@rina!

Aan de pil dan maar.....

Het is alweer geruime tijd geleden wanneer mijn oog valt op het volgende artikel;  85 jarige dame vraagt in apotheek naar een Anti conceptiepil. De dame in kwestie wil graag 1 strip Microgynon 20. Ze koopt al jaren zonder recept zo nu en dan 1 stripje Microgynon 20. Nee ze gebruikt het niet voor haar zelf, ze zijn voor haar orchideeën. Eens in de zoveel tijd krijgen haar orchideeën de pil, door de pil bloeien ze weelderig en gaan ze jaren mee.

Het artikel knip ik direct uit. Deze tip moet mijn orchideeën gaan redden. Waar ik ze ook koop, hoe duur ze ook zijn, na ongeveer 3 maanden vallen de eerste bloemen er af. Wat ik dan ook doe er is geen houden meer aan. Talloze keren heb ik om raad gevraagd. Zie ik bij iemand een weelderige orchidee staan dan vraag ik meteen, hoe doe je dat?  Vriendin zegt eens per week onder dompelen en goed uit laten lekken. Bloemen zwager zegt, eens per week een scheut water en veel licht. Toch gaat het mis.Zet ik ze in de zon voor het raam is de verwarming de boosdoener. Zet ik ze op de schouw in het midden van de kamer staan ze te donker.Microgynon 20 gaat mij redden. Na de zomervakantie koop ik twee orchideeën, dezelfde lengte met ongeveer dezelfde hoeveelheid bloemen en in dezelfde kleur. Een tweeling zo op het eerste gezicht. Alle tips in acht nemende weet ik het zeker de komende tien jaar ben ik in gezelschap van deze twee prachtige orchideeën. Ik vertroetel ze eens per week met een dompelbadje lauw water en laat ze zorgvuldig uitlekken. Ze krijgen een lichte staanplaats in de zon maar niet te veel zon. 

Ik denk precies goed.

Ik neem de proef op de som, de linker orchidee krijgt 1 dragee Microgynon 20 in de aarde gedrukt en de rechter orchidee moet het op eigen kracht doen.

Nu heb ik 1 belangrijk aspect gemist in het artikel. Wat is de dosering? Elke dag? Elke maand? Of eens per half jaar? Een overdosis oestrogeen is natuurlijk ook niet de bedoeling.

Af en toe kijk ik in de grond of de dragee uit elkaar is gevallen, een beetje vager van kleur maar niet meer dan dat. De maanden augustus, september en oktober geniet ik volop van diep paarse bloemen.  Ik ga voor eens in de 3 maanden en haal de dragee er uit en stop een nieuwe erin.Voordat we het weten is het november en gaan we de 4^de maand in. Met mijn bloemengietertje doe ik de ronde. Verschrikt houd ik stil bij de tweeling. Misse boel, bloem 1 van rechter Orchidee is gevallen. Staat hij droog? Te veel of te weinig licht? Met spoed een extra dompelbad en iets meer licht en iets minder verwarming. Of alsnog de pil? Te laat er is geen houden meer aan. Linker Orchidee laat ook zijn eerste bloem vallen. Het duurt niet lang of de vensterbank ligt vol. Experiment mislukt. 

Hopelijk is er gauw weer een aanbieding.

Later M@rina!

Pats verzenden...................

Liever een vechtouder dan geen ouder aldus Gerwin van der Werf, muziek docent en columnist in Trouw. HAVO is allang geen uitdaging meer lees ik in dezelfde krant.
Het doet mij aan een voorval van enkele jaren geleden denken.

Oudste heeft een leuke huiswerkopdracht voor Natuurkunde. Winegums maken. Wanneer je de opdracht maakt krijg je 1 bonuspunt op de toets over het hoofdstuk. Wij maken er een leuk middagje kokkerellen van. De ingrediënten zijn makkelijk aan te schaffen, het recept daar en tegen is niet zo eenvoudig. Er staan 2 pannen op het vuur die tegelijkertijd de juiste temperatuur moeten hebben om samen gevoegd te kunnen worden. Ondertussen wordt in een derde kom zorgvuldig de honing afgewogen. Na het mengen schenkt oudste het voorzichtig in een zeevruchten ijsblokjes vorm. De rest strijken we uit op de bakplaat zodat er voor iedereen een blokje is om te proeven. Trots gaat hij naar school met een trommel vol rood glimmende winegums. Gedesillusioneerd komt hij aan het eind van de middag terug. Ik krijg er geen punt bij. Geen punt erbij?

De docent vond ze niet lekker…..Pardon, deze moeder knalt bijna uit elkaar. Hoeveel kinderen hadden winegums gemaakt vraag ik. Alleen Tim, die krijgt er ook geen punt bij ze waren kleverig. Jullie hadden elk 2 punten moeten krijgen alleen al omdat je de moeite hebt genomen om ze te maken! Eigenlijk wil ik meteen in de pen klimmen, ik beheers me,  we wachten de toets af. Twee weken later krijgt hij de toets terug,  geen punt erbij. Ik spring achter mijn laptop, welke achterlijke docent gaat zo om met zijn pupillen. Ik prijs de beste man eerst de hemel in, wat een voorrecht om les te mogen geven met zulk prachtig lesmateriaal. Met deze boeken kun je de leerlingen inspireren voor het vak Natuurkunde. En dan barst ik los. Over smaak valt niet te twisten, de honing die wij gekozen hebben was de goedkoopste omdat ik geen 4 euro over heb voor een pot honing. De wegingen zouden niet kloppen? Beste meneer ik werk al tig jaar als apothekersassistente, ik heb al zijn wegingen gecontroleerd. Wat ontzettend jammer dat u deze 2 leerlingen geen 2 bonuspunten hebt gegeven omdat ze de moeite hebben genomen om een hele zondagmiddag in de keuken door te brengen voor deze opdracht. Wellicht had dat andere leerlingen gemotiveerd om de volgende keer hun stinkende best te doen.

Ik ga ervan uit dat de punt er alsnog bij  komt, ik hoor graag van u.

Pats verzenden……per omgaande krijg ik bericht terug, inderdaad over smaak valt niet te twisten, inderdaad we werken uit prachtige boeken. Ik heb vast mijn dag niet gehad , dit had niet mogen gebeuren. Staat u mij toe dat ik beide jongens morgen excuses maak en de punt alsnog geef. Wilt u niet tegen de jongens zeggen dat u gemaild hebt……..

Volgens mij valt het met de lesstof van de HAVO wel mee het is maar wat je ermee doet vind deze ………..

Later M@rina!

Recept Winegums

Je heb het volgende nodig: water - gelatine - poeder van trilpudding (Trix) - suiker - honing - vruchtensiroop 

Doe het volgende in een pan: 4 eetlepels water, 30 gram gelatine en 10 gram Trix. Verwarm alles heel voorzichtig. Het mag niet koken.
In een andere pan doe je 2,5 eetlepel water en 5 eetlepels suiker. Voeg vruchtensiroop toe voor de smaak en de kleur. Verwarm het voorzichtig. Zodra het kookt de pan van het vuur nemen en de inhoud uit deze pan in de andere pan gieten. Doe er ook nog een half kopje (96 g) honing bij. Nu alles heel goed roeren. Giet kleine beetjes van het mengsel op aluminiumfolie of in een vorm. Laat de winegums een tijdje "uitharden". 

Ik ben ook even de weg kwijt.............

Wat een perikelen rond Sinterklaas dit jaar, de lol is er een beetje af. Een heel jaar hadden wij de tijd om op een volwassen manier afspraken met elkaar te maken zodat het Sinterklaas feest 2014 voor iedereen leuk en gezellig had kunnen zijn. Want laten we wel zijn het moet voor iedereen een gezellige tijd zijn. Het mag niet voor de één een groot feest zijn en voor de ander een verdrietige déjà vu .

Eigenlijk wilde ik het er niet over hebben en al helemaal niet in de minuutvanmarina. In geen geval wil ik mensen kwetsen of beledigen. Waarom maken wij het onszelf zo moeilijk. Het niet naar elkaar luisteren en koppig vasthouden aan gewoontes zorgt ervoor dat de emoties hoog oplopen. Met wie we het ook eens zijn, het afgelopen weekend hebben heel wat volwassenen zich gedragen als een stel kleine kinderen.

Vrolijke boel!

Het lijkt zo simpel, vervang de zwarte pieten door de Jantjes.
Sint en de Jantjes.
En de Jantjes mogen zelf een kleurtje kiezen passend  bij hun pakje zodat het een vrolijke kleurenboel wordt. Tenminste ik neem aan dat de kostuums mogen blijven en een beetje onherkenbaar houdt het spannend.

Jaren geleden ontmoette ik Sinterklaas bij Nip (Blokker) in Staphorst. Ik herinner mij een lange koker winkel waarin achterin op een grote troon de goede Sint zat. Aan weerszijden een Zwarte Piet. Ze waren in mijn ogen groot en hadden rare verdraaide stemmen. Spannend vond ik het. Het werd mij te veel toen ik ontdekte dat de ene Piet de schoenen aan had van mijn allerliefste Tante Netty. Al brullend rende ik de winkel uit, snikkend bracht ik uit; het is tante Netty.

Later gingen wij naar de intocht in Meppel. De Sint kwam aan met de boot en ging verder op het paard. Overal dansten vrolijke zwarte Pieten. Wat minder vond ik de schildwachten met enorme gewaden, een puntbaard en speer. Ze liepen mee om de orde te bewaken. Toen ik met mijn eigen kroost naar de intocht ging kreeg ik nog rillingen van deze schildwachten.

Een herinnering, een traditie. De kinderen die het afgelopen weekend in Gouda de Sint hebben binnen gehaald hebben later een bizarre herinnering aan een traditie. Als 3 jarig menneke met een mijter op je koppie wordt je voor van alles en nog wat uit gemaakt.

Politie te paard in plaats van Sint te paard, wie is hier nu de weg kwijt.

Piet by Piet

Het is allemaal behoorlijk verwarrend. Vanmorgen bij de kassa keek ik geschrokken naar het inpakpapier. Pietjes zoals we ze niet meer willen.  Hoe zit het met actievoeders die in hun dagelijkse leven achter de kassa staan? Hebben ze alternatief inpakpapier of staken ze?

In de stad zien we nauwelijks Sint versieringen, behalve deze Piet bij Piet.

De lol is er een beetje af zo.

Voor 6 december “Piet” graag op de agenda zodat Sinterklaas feest 2015 voor iedereen leuk en gezellig is.

Ik ben ook even de weg kwijt…………………..

Later M@rina!

Een zwerftocht door Amsterdam....

Eindelijk is het zover. Al sinds haar 5^de is een bezoek aan Het Zwanenmeer een grote wens van jongste. Afgelopen verjaardag kreeg ze het cadeau van ons omdat wij toen bijna zeker wisten dat ze na de zomer een inwoonster van Amsterdam zou zijn.

Rond het middaguur pak ik mijn trolley en ga met de trein richting de hoofdstad. Als alles mee zit, kom ik rond 4 uur bij haar aan. Dan hebben we ruim de tijd om ons leukste jurkje aan te trekken, de make-up bij te werken en ergens een hapje te gaan eten.

Het Nationale Ballet

Ik ben verdiept in mijn boek wanneer de trein vlak voor Amsterdam Centraal flink snelheid gaat minderen. Hij gaat bijna stapvoets zodat ik de stronkjes boerenkool op de volkstuintjes kan tellen. Voor de lol Whatsap ik oudste; gaat de trein altijd zo langzaam, het is genieten tussen de volkstuintjes.
Oeps we staan stil.

Wij horen een stem door de intercom zeggen dat de trein zonder duidelijke reden moet stoppen voor een rood stopsignaal. Per omgaande krijg ik een Whatsapp terug; Mama is weer met de trein, geniet van de volkstuinen, wisselstoring tot minstens 18.00 uur. Dat hoop ik niet, dat heeft hij vast mis. Ik gooi het in de groep; mijn zoon stuurt mij een bericht dat wij hier tot minstens 18.00 uur stil staan. Een man van middelbare leeftijd reageert met een zucht, u zoon heeft ongetwijfeld gelijk, reizigers weten het meestal eerder dan het NS personeel.

Ah de stem; Beste reizigers, wij mogen Weesp stapvoets binnen rijden zodat u eventueel een frisse neus kunt halen.

De ervaren reizigers zien de bui al hangen en gaan koffie en vooral veel snoep halen om de komende uren te overleven. Ik begin mij zorgen te maken of ik nog in de gelegenheid ben om mijn leukste jurkje aan te trekken voordat wij op stap gaan. Twee meiden hebben een nood route voor mij uit gestippeld met de bus, metro en tram zodat ik op tijd bij jongste ben. Nu heb ik wel sinds kort een ov chip kaart maar ik ben nog lang geen ervaren reiziger. Gaan jullie ook naar Amsterdam, heel fijn, dan waggel ik voorlopig achter jullie aan.

Ze bellen met een collega waar ze om 4 uur een vergadering mee hebben.

Opnieuw de stem; Helaas deze trein reist niet verder, u kunt u geld terug vragen...

Wat nu, wanneer ik de trein wil verlaten gebaren de vriendelijke meiden dat ik even moet wachten. Lieve collega is onderweg, er is 1 plekje over in de auto, je mag met ons mee. Wat ben ik blij met deze reddende engelen. We verlaten het overvolle perron en de lange rij wachtenden voor de gratis koffie.
Met mijn trolley op schoot sjees ik mee door Amsterdam. Hoe kan ik ze bedanken? Ik weet het! Ik rits mijn trolley open en pak de 3 boeken die ik uit de Mini BI-EB bers had mee genomen voor een zwerftocht door Amsterdam.

Lieve meiden, veel lees plezier, super bedankt! Het is allemaal goed komen!
Later M@rina!

Dat is zo'n gezonde Miep.......

De verkoop van energiedrankjes aan kinderen jonger dan 13 jaar zou verboden moeten worden stond afgelopen maandag in de krant. Het duurt niet lang of het artikel is trending topic op Facebook. Later op de dag wordt ik door jongste getagged in het artikel op Facebook met een smiley.

Het zal een jaar of 7 geleden zijn. Jongste is jarig. Samen met haar doe ik de voordeur open voor de visite. Op de stoep staat een kartonnen tree met blikjes energie drank. We kijken elkaar verbaasd aan en vragen ons af wie dit hier heeft neer gezet. Dat kan er maar 1 zijn. Oudste is de boel aan het stangen. Deze moeder is namelijk fel tegen deze ongezonde mieren zoete drankjes.  Nadat schoonzusje mij een anti-filmpje van Radar had laten zien, was ik helemaal overtuigd deze zooi komt er bij ons niet in.Wij doen net of we de blikjes niet hebben gezien en doen de voordeur weer dicht. Het staat er niet echt handig en het roept steeds vragen op bij visite die binnen komt. We schuiven het uit het zicht onder het bankje voor het huis.We zijn de blikjes allang weer vergeten als we aan de koffie en taart zitten als oudste binnen komt stuiteren. Is er een pakje bezorgd? Nee, er is niks bezorgd, verwacht je iets? Is er niks bezorgd, niet een soort van doos of zo vraagt hij opnieuw. Stond er niks bij de voordeur? Oohhh dat bedoel je, was dat van jou. Een lol dat hij heeft. Waar is dat nu, mag ik er één. Dat denk ik niet, je weet best dat ik die zooi niet in huis wil hebben. Ik hoop dat je het bonnetje nog hebt dan kun je het terug brengen en anders gooi je het maar in de grijze container. Oma is erg nieuwsgierig en is ondertussen op onderzoek uit gegaan. Ze komt terug met een blikje. Ze wilde het altijd al eens proeven. Dat lijkt me nu geen goed idee. Oudste ziet de bui al hangen en laat het onderwerp rusten voor een stuk taart.

Wanneer ik de dag erna aan het werk ben krijg ik van oudste een sms. De blikjes heb ik met winst verkocht aan W. De Aldi had ze niet goed aan geslagen. Ik sms terug dat ik er niks mee te maken wil hebben en  geen gezeur met zijn moeder wil. Dezelfde week staat zijn moeder aan de balie en begint over de aankoop van haar zoon. Ik zei al tegen mijn zoon die mag hij natuurlijk niet hebben van zijn moeder dat is zo’n gezonde Miep. Hij moet ze delen met zijn broertje. Nog geen week later hoor ik dat de blikjes alsnog in de container zijn beland. Na het nuttigen van een blikje energie drank stuiterden ze door het huis en sloegen ze elkaar de schedel in. Deze gezonde Miep is zo gek nog niet. De discussie laait weer even op in Huize Marina, wat is er nou leuker dan op maandagmorgen je moeder te stangen.

Later M@rina!