vrijdag 19 mei 2017

In ieder geval jij blij, ik blij.........

Het waren drukke dagen, weken en maanden de afgelopen tijd. We vlogen van hot naar her. Gezellige drukte, verdrietige drukte, verplichte bezigheden maar ook leuke uitstapjes. Ondertussen waren wij nog steeds bezig met het afwerken van de verbouwing. Vervelende nieuwe klussen die door klussen op ons pad kwamen. We zijn er letterlijk en figuurlijk klaar mee. Ik ben blij te kunnen vertellen, dat op de lamp na,  ook de keuken klaar is. En nog leuker, nu het behangetje aan de muur zit en de tafel en stoelen bezorgd zijn, het weer een gezellig honkje is. We eten relaxed aan tafel gezellig zittend op een pimpelpaars bankje met het rijke gevoel of ik elke dag bij de Brasserie zit.
Na 15 maanden struikelen over sausemmers, plamuurmessen, kwasten en talloos ander gereedschap is het tijd voor opruimen en weg doen.
Mijn weekje vrij heb ik goed besteed aan het sorteren, opruimen en weggooien van hard geworden kwasten, verf blikken die bijna leeg zijn, jampotjes wit uitgeslagen van de terpentine, verpakkingsmateriaal en de restjes behang die nooit meer gebruikt gaan worden. Nu ik toch bezig ben haal ik de stelling vakje voor vakje leeg en breng de schroevendraaiers weer bij de schroevendraaiers, de autozooi bij de autozooi, vliegers bij de vliegers en de ammonia bij de ammonia. Ik zie dat we maar liefst 5 liter Ammonia hebben staan. Terwijl ik me voorgenomen heb om de eerste 5 jaar geen kwast meer aan te raken. Mismanagement.
Wie oh wie, je ziet het 1, 2 of 3 bloemen!
Om de garagevloer schoon te kunnen vegen zet ik alle fietsen buiten. Fiets van oudste valt van ellende uit elkaar. Alles wat met state tape geplakt kan worden is geplakt en dan nog fietst hij met uitstekend metaal wat alle kanten op slingert. Het antwoord op mijn Whats apje naar oudste of de fiets weg mag blijkt de raarste vraag ooit, 14 dagen geleden nog gebruikt, fietst prima. Raar hij was toen niet eens in Meppel. Mijn opoe fiets staat sinds de kinderen uit de fietsstoeltjes zijn werkeloos. Nadien heb ik me zelf op een prachtige fiets getrakteerd. Ik fiets een stukje en kom er gauw achter dat de rem het niet doet. Meteen door naar de fietsenmaker voor een opknapbeurt. Is nu geschikt bevonden voor een flinke boodschappentas of mee naar de hoofdstad. Ondertussen heb ik 3 dozen verzameld voor de rommelmarkt. Hoezo rommelmarkt, jongste is 20, de leeftijdsgrens is bij DMD 12 jaar. Marktplaats heb ik geen zin aan. Wat zal ik doen verkoophoek, weggeefhoek of de kringloop? Ik heb een beter plan. Het is bijna weekend en ik wil wel een vrolijk bont gezelschap van bloemen op de vaas. Als ik nu eens een foto collage maak met alles wat ik in de aanbieding heb tegen ruil van 1, 2 of 3 mooie bloemen. Wie weet welke verhalen of ontmoetingen de bloemen brengen. In ieder geval jij blij en ik blij! Ik hoor graag via een PB wat je wilt komen halen!!!
Later M@rina!

vrijdag 14 april 2017

Hele kostbare minuutjes.......

Het is vrijdag, de wekker gaat om 7 uur. Ik ben vandaag vrij om te doen wat ik wil en ik wil heel veel. Er liggen overal stapeltjes kranten, de stofzuiger moet door het huis, het aanrecht wil ik ontdoen van overbodige potjes en niet te vergeten de stoel met kleren van werk, poets, mooi, warm en koud opruimen. Tijd voor “het minuutje” toe passen; Alles wat je tegenkomt wat binnen een minuut kan, meteen doen! Niet op de trap stapelen maar meteen doorlopen naar boven. Niet de wasmand op het overloop parkeren maar meteen de kast inruimen. Niet de stapel kranten verzamelen maar meteen doorlopen naar de kliko. In no-time heb je een keurig opgeruimd huis en ook nog tijd voor andere dingen. Ik spring mijn bed uit om naar het zwembad te snellen voor een half uur baantjes trekken. Men zegt dat je meer energie krijgt als je de dag begint met sport, dat komt goed uit, want ik wil veel energie vandaag. In het zwembad zijn heel wat zwemmers die stil staand zwemmen om de week door te spreken, het wordt 30 minuten slalom zwemmen. Ik verbrandt hierdoor vast extra calorieën wat beloond wordt met nog meer energie.
Bij thuiskomst begin ik met een lekker kopje koffie en start meteen “het minuutje”. Rond het middag uur is het huis keurig opgeruimd en heb ik nog heel wat minuutjes over om te shoppen. Eerst naar de bouwmarkt voor de blauw geglazuurde buitenpotten met Lavendel. Rond drie uur kom ik aan bij het tuincentrum voor konijnenvoer en fleurige tuinversieringen. Ik parkeer de auto en pak mijn tas waar mijn mobiel uitglijd. Mijn oog valt op het één naar het andere berichtje wat op het schermpje voorbij komt. Onze gezinsapp blijft maar blieben. Manlief apt; Bericht van jongste, ze is veilig, iets met bus en publiek in Stockholm… Wat heb ik door “mijn minuutjes” gemist. Manlief en oudste sturen het één na het andere berichtje van een bus of vrachtwagen in Stockholm. Er komt een doorstuur berichtje via manlief; Pap ik ben het ‘Lijn”, ik ben veilig, we weten alleen niet wat er aan de hand is, we zijn bang dat er een terroristische aanval is, het is behoorlijk dichtbij maar we zijn veilig. Ik zak terug in de autostoel, doe de deur weer dicht en blijf heeel veeel minuutjes stil afwachten. Mijn jongste is voor een trip van 3 dagen in Stockholm, wat is daar gebeurt.
Er volgen foto’s, filmpjes en getallen van doden en gewonden via Nu.nl. De minuutjes worden minuten en ik blijf turen op mijn schermpje in de hoop op iets van jongste.
Wil je dat ik bel, mam? Ja heel graag…..
Ik hoor geroezemoes op de achtergrond, stemmen in allerlei talen maar door alles heen hoor ik de stem van jongste. Nog nooit zo blij geweest met haar stemmetje aan de telefoon.
Hele kostbare minuutjes om nooit te vergeten.
Later M@rina!

donderdag 30 maart 2017

Mag ik ff heel sjaggerijnig zijn......

Het is alweer even geleden dat in het schemerdonker een mannetje aan de deur staat met de vraag of wij ons huis willen isoleren; Met spouwmuurisolatie bespaart u niet alleen op de stookkosten, maar u zorgt ook voor extra wooncomfort en daarmee waardevermeerdering van uw woning. Een keurig mannetje, hij staat wel een beetje onhandig met beide armen achter zijn rug. Nu er steeds berichten op facebook verschijnen van vreemde snuiters die in plaats van de meterstand opnemen je hele huis leeg roven ben ik extra alert . Mijn eerste twee vragen zijn dan ook; waarom staat u met beide handen op de rug en kunt u zich legitimeren.
 Daar komt de map met info en zijn legitimatie pasje te voorschijn.
Manlief had het al eens aan gekaart, een foldertje en info lijkt me een goed idee. Meneer verteld dat we worden gebeld om een afspraak te maken voor iemand die langs komt om de mogelijkheden te bespreken. Twee week later zit er een snelle jongen aan tafel die anderhalf uur heeft ingeroosterd voor de uitleg van isoleren. Manlief is nog sneller en vind dat het best in een half uur kan. De deal wordt gesloten en 8 week later is er plaats in hun drukke schema van isoleren.
Op mijn poets maandag gaat om kwart voor 8 de deurbel. De grote wagen met toeters en bellen staat voor, het feest kan beginnen. De piep jonge man is van de gaten boren en de jonge man is van het gaten vullen. Appeltje eitje zou je denken. Met de provisorische tekening van de muurtjes wordt driftig heen en weer gelopen. De piep jonge man begint gaten te boren om de 50 vierkante cm, collega rolt de slang met vulmiddel uit om de gaten te vullen. Wanneer de eerste 7 gaten zijn geboord gaat de deurbel, beteuterd staat piep jonge man op de stoep; mag ik even boven kijken, ik ben bang dat ik er dwars door heen ben gegaan.
Hoe bedoel je? Ben bang dat het geen spouwmuur maar één steens was. Terwijl we naar boven lopen vraag ik voorzichtig of het om 1 gat gaat. Ehh nou ehh meerdere…. In het zilveren/roze barok behang prijken 6 reuze gaten en op het dekbed zie ik een hoop gruis. Hier zijn we niet blij mee. Ik weet niet wie het liefst keihard wil janken. Collega jonge man komt polshoogte nemen en spreekt de wijze woorden; dat had je ook wel bij het eerste gat kunnen voelen. Balen,  we maken foto’s en mailen het door naar het kantoor. Komt goed!

Tuurlijk komt het goed. Maar ik moet wel eerst een slaapkamer leeghalen, verwarming moet van de muur, behang afstomen, stukadoor bellen, dezelfde behang opsnorren (anders moet de hele slaapkamer opnieuw worden behangen), voorstrijken, behangen, slaapkamer weer schoonmaken, kamer weer inruimen en het net verschoonde bed opnieuw verschonen.Tuurlijk komt het goed, maar mag ik ff heel saggerijnig zijn.
Ik hou namelijk niet van klussen.
Later M@rina!




donderdag 2 maart 2017

Aha u zit in het onderwijs........

In mijn mailbox verscheen een leuke aanbieding. Zo’n één van “te mooi om waar te zijn”. 3 nachten een Hotelletje voor €49,00 inclusief welkomstdrankje, uitgebreid ontbijtbuffet en een hoofdgerecht op dag van aankomst. Ik vraag manlief of hij zin in een weekendje weg heeft, ergens bij een leuk dorpje met fijne restaurantjes waar je leuk kunt wandelen. Waar en waarom vraagt manlief. Ergens in Duitsland en gewoon omdat het kan. Het bedrag is eigenlijk te mooi om waar te zijn. Zonder bluf is het leven duf zegt manlief. Zo is het maar net. Ik klik door en boek.
Het was zeker wat.....

Het is alweer twee week geleden dat wij via slingerweggetjes langs sprookjesachtige besneeuwde sparren naar het idyllische Hotelletje rijden. Het is stil in de hal, we zien een rommelige balie vol folders maar geen medewerker. Geduldig wachtend staan wij om ons heen te kijken wanneer zacht zingend een veertiger gehuld in  zwarte hoodies met een mand vol sleutels de trap op  komt lopen.

Hé staan jullie hier al lang, ik heb jullie helemaal niet gehoord, had ik dat geweten……. zeg het eens. Ik geef de uitdraai van onze reservering. Geboekt via Zoweg. €20,- reserveringskosten, wat een geld zeg, jemig. Dan stelt die €49,- pp niks voor hé.
Dat is samen met de toeristenbelasting €138,-. Je kan hier niet pinnen.

De omgeving was een plaatje
Onze portemonnees zijn nagenoeg leeg. Mag het morgen? “Het liefst nu, 300 meter verderop kun je pinnen”. We laten de boel de boel en wandelen richting pinautomaat. Met hakken is het glibberige pad niet top en de 300 meter is bijna een kilometer.
Bij terug komst vraag ik of ik het goed heb verstaan, het is toch €130? Nee €138 zegt de veertiger. Hoe kom je aan 138 vraag ik. Omdat €98 + €20 + €12 (pp 3 nachten x €2) €138 is. Ik denk dat 98 + 20 + 12 €130 is. Nee, nee, laten wij op voorhand afspreken dat u gelijk heeft maar kijk….
Ben ik nu gek. Nu ga ik niet meteen failliet, het is nog steeds spotgoedkoop, maar toch. Doorgaans kan ik wel rekenen, ik doe niet anders.
Aha u zit in het onderwijs, dan heeft u ongetwijfeld gelijk.

Welke kamer willen jullie. In het hoofdgebouw of het bijgebouw. Het bijgebouw is minder lawaaiig, is dat wat? Lijkt me goed. Het geld verdwijnt in zijn kontzak, hij pakt een paar sleutels en gaat ons voor. Kamer 121 is dat wat? Hij zwaait de deur open en weer dicht, jammer, de bedden zijn niet opgemaakt. Kamer 120 is dat wat? Prima, als er maar een schoon en opgemaakt bedje staat. Al pratend loopt hij de ruime kamer met twee keurig opgemaakte bedden in. Kijk de wc is ouderwets maar doet het goed. Achter de klapdeurtjes zit de badkamer, beetje simpel maar doet het goed. Is het wat? Eten jullie vanavond mee. Wat is het menu? Zoweg boekers krijgen spaghetti.
Vind je dat wat? Lijkt me lekker en als het niet wat is, dan zijn we Zoweg!

Later M@rina!

zaterdag 18 februari 2017

Mag je anders niet terug komen.......

Mag je anders niet terug komen; zegt oudste tegen mij.
Wat bedoel je?
Als je niet genoeg snoep verkoopt mag je dan niet terug komen bij de muziek? Mam, waar was jij de afgelopen week. Huh, ik snap er niks van. In Bladel mam, daar mogen 4 jongetjes niet terug komen bij de voetbalclub omdat ze niet genoeg lootjes hadden verkocht. De vereniging wil de contributie laag houden en vragen daarom van elk lid om voor minstens €25,- aan lootjes te verkopen. Deze 4 hadden dat niet gedaan en de ouders willen principieel niet bij leggen.
Eigenlijk hebben ze de contributie nu niet volledig betaald.
Mam, ik koop van jou 8 rollen Mentos voor €5,-, ik zou niet willen dat je niet terug mag komen zegt hij met een knipoog.

Afgelopen donderdag hebben de leden een formulier en een voorbeeldpakje mee gekregen om te gaan verkopen. Een welkome bijdrage voor nieuwe instrumenten, muziekstukken, kampweekend en noem maar op. Waarom gaan kinderen niet op stap voor hun vereniging waar ze voor een prikkie lid van zijn. Op facebook zie ik steeds vaker berichtjes; wie koopt er een koek van mijn zoon, wie steunt mijn dochter bij “lopen voor water”,  via de link kan je het geld storten. Heb jij het al gedaan….Nee, alleen als ze aan de deur komen met hun “waar”  steun ik hun vereniging of school. Zo kocht ik jaren achtereen geraniums van de volleybal, closetpapier van de korfbal, walnoot koek van de voetbal, oranjekoek voor het onderhoud schoolplein en leuke prentenkaarten van de school van Julia.

Ik denk terug aan de jaarlijkse “koekactie” van de muziekvereniging waar ik vroeger bij speelde. In alle vroegte verzamelden jong en oud zich op de parkeerplaats bij het boskerkje. De kofferbak van mijn moeder haar oude kadet zat propvol ontbijtkoek. 1 koek voor 2 gulden, 3 koeken voor 5 gulden. Best een moeilijke zin die ik als kind talloze keren herhaalde voordat ik aanbelde.  Koude handen, soms in de regen, soms met een zonnetje. Met de hele groep werkten wij straat voor straat af. Aan het eind was daar de grote beloning voor onze inzet.
Een hele mars, niet zo’n kinderachtig mini marsje, een overheerlijke grote mars. Het was de afsluiting van de zoals altijd geslaagde koekactie. De paar over gebleven koeken kochten de muzikanten zelf en gingen mee naar huis of zoals bij ons thuis in de diepvries. In 1 ochtend werd er flink wat geld op gehaald en tegelijkertijd een stukje saamhorigheid, bewustwording en elkaar op een andere manier ontmoeten. Niet alle kosten kunnen betaald worden van het contributiegeld en de subsidies. Bij de voetbal is dat toch niet anders…….
Samen sta je sterk, ik zou zeggen maak van een actie een feestje, in Bladel zijn alleen verliezers.
Ondertussen heb ik manlief en oudste een pakketje verkocht, nu mijn moeder maar eens lief aan kijken. Wedden dat ze meteen over de koekactie begint……….
Later M@rina!

woensdag 1 februari 2017

Als jij geniet, dan geniet ik ook xxx

Mijn zomerse profiel foto heeft plaats gemaakt voor een winter kiekje. Een leuke familie foto gemaakt tijdens een boswandeling. Het duurt niet lang of er komt een reactie van jongste.

Ahwwwww……
Mis je mij al…………………
Als kiespijn mwhaaaaahhhh en jij mij………
Ook als kiespijn hé vult mijn zusje aan....
Ja precies hahaha sluit jongste het kattenbelletje af..

Via een PB wil ze toch wel even weten of ik haar echt mis als kiespijn.
Ik mis je nog niet omdat ik nog aan het bijkomen ben van de verhuizingen.
Ik mis je nog niet omdat ik nog steeds bezig ben met de vuilniszakken met was.
Neehee niet alleen was van jou…
Vooral van oudste; gordijnen, shirts met vervelende vlekjes en truien die een speciaal was programma verdienen. Van jou heel veel sokken in felle kleurtjes, linker en rechter maar geen paartjes.

Maham mis je mij nu wel of mis je mij niet…..

Ik heb je slaapkamertje thuis uit gemest. Toen ik het bed afhaalde had ik weer een wasmand vol en ik vond rechter en linker sokken zodat er paar paartjes zijn ontstaan. Talloze haarelastieken en weet je wat ik ook vond? Helemaal achter op de kast onder een dikke laag stof, Knuffie. Je kleine pastelkleurige beertje helemaal kaal geknuffeld. Hoeveel jaar heeft ze daar eenzaam gezeten?

Dus…..je mist mij niet……

Je plantjes staan gezellig in het kantoor. Ze doen het goed hoor. Ik ben niet zo goed met planten maar met cactussen kan weinig mis gaan. Van een vriendin heb ik een pannenkoekenplantje met een boodschap gekregen. Ze wist dat jij graag zo'n plantje wilde. Aan mij de taak om er voor te zorgen dat het plantje de komende 5 maand goed settelt in de aarde en er kleine minipannenkoekjes groeien. Ik doe mijn best.

Of ik je mis…….

Tuurlijk mis ik je!
Ik mis je geurtje.
Ik mis gezellig samen onder een plaidje naar The Voice of Holland kijken.
Ik mis het ritje naar het station op vrijdag.
Ik mis het treinen naar Amsterdam.
Ik mis de geluidjes van Whatsapjes die de hele avond binnen komen.
Ik mis een lekkerbekkie aan tafel die geniet van mijn kookkunsten.
Ik mis een vrolijke stem die door het huis galmt terwijl ze op haar gitaar tokkelt
Ik mis jou kleine rommeltjes door het hele huis.

Dus je mist mij wel……

Tuurlijk mis ik je!

Maar dat is niet erg, want ik zie, lees en hoor dat je geniet!
Doen! Geniet van de Vikings, van de cultuur en de food.

Als jij geniet dan geniet ik ook!! XXX
Tot Later M@rina!


Dutchie in Zweden.......

donderdag 19 januari 2017

Tuurlijk........met liefde...




In 8 dagen tijd heb ik tig wc’s en badkamers gepoetst. Ik kan geen fles Ajax meer zien. De tube hand crème is bijna leeg en mijn nagels hoef ik voorlopig niet te vijlen. Door de verhuizingen reden wij van hot naar her en hebben minstens 3000 kilometer op de teller staan. Oudste is gesetteld in de lichtstad en jongste heeft de hoofdstad verlaten voor een exchange in Zweden. Omdat ze graag iets meer mee wilde dan 2 koffers besluiten we haar te brengen. Tuurlijk snap ik haar! Ze kan geen 5 maand zonder gitaar, printer, senseo apparaat + koffiepads en een tas vol schoenen en niet te vergeten haar Letse pantoffeltjes met strikje, de heerlijk warme Cosys en hoe toepasselijk Zweedse sloffen. In Amsterdam tref ik het bed aan vol met dozen, koffers en tassen. Terwijl jongste de koelkast inspecteert til ik me een lap lazarus aan al die zooi van drie hoog naar beneden.

De dag na aankomst begint meteen de introductie. Manlief brengt haar naar school, “niet naar het stoeltje zoals 15 jaar geleden”, maar tot op de hoek waar ze met mede student heeft afgesproken.

Rond 12.00 uur gaan wij naar het kantoor om de sleutel van haar kamer te halen.
We treffen een bordje op de deur; Monday 8.30 – 11.30. Waar is het mailtje. Er staat toch echt 12.00 uur. Een vriendelijk lachende dame met in haar hand een sleutel en een brief loopt richting kantoor. Zal zij….nee…helaas. We leggen snel ons probleem voor. Haar vriendin Dorien werkt er die zal ze voor ons bellen. Helaas, Dorien heeft lunchpauze. Ze kent nog iemand die weer iemand kent die daar ook werkt. Ze krijgt contact en gooit haar charme in de strijd. Binnen 10 minuten zwaait de deur open en een vriendelijk “come in” volgt. Misverstand. In no time staan wij met de sleutels en welkomst-map voor de studentenflat 500 meter verder op.We sjouwen de eerste lading meteen mee naar binnen. De sleutel past prima maar de deur gaat niet van het slot. Zouden we in het cijferblok het kamernummer moeten toetsen opper ik. Nee, dat is nooit zo zegt manlief stellig. Dat blok zit er toch niet voor niets. Wat we ook proberen, de deur blijft gesloten. Het lijkt wel een escape room en daar ben ik niet goed in. Manlief gaat terug naar het kantoor en ik ga op de trap zitten wachten. De één na de andere student hobbelt om mij en de koffers heen. Met een brede smile komt manlief terug, je hebt deels gelijk, ze waren de unieke code vergeten te geven. De deur springt open en het eerste wat ik zie is een prachtige wand met Japanse vouwkunst en onder de kapstok heel veel schoenen met voor elke deur slofjes of slippers.
Terwijl wij de ruimte in ons op nemen komt er een WhatsApp..
Waar zijn jullie, lukt het of moet ik me zorgen maken.
Alles onder controle hier.
Foto?
Ik whatsap de Japanse muur door.
Wowww mooi....
Maak je mijn kamer al een beetje klaar....
Dat mag je lekker zelf doen......
Mijn bedje maak je toch wel op……

Je bedje…….tuurlijk……..met liefde……..
Tot later M@rina!

Jongste gaat proberen ons op de hoogte te houden door whtasap, Instagram en een vlog...